misschien toch nog

wat is dit
voor een lap?
zei iemand met naam
de poëzie
is ver zoek!
dat is schoon
dacht ik
ik zal haar water geven
en ermee praten
zij zal mij vinden
en dan wordt ze
zin na zin
misschien toch nog
een boek

staren

wat sta je
naar de hemel
te staren
ik ben de ster
die voor je valt

in vorm

ik ben in vorm
vanuit m'n ligzetel
het schijfje citroen
uit mijn mojito
als een discus weggeworpen
toch wel 2 meter ver
en mijn schouder
haast uit de kom

inhaken

wanneer ik het niet begrijp
sta ik daar verloren
zonder grip
op zoek naar de zin
waar m'n vraagteken
kan inhaken

met me mee

kom, loop met me mee
meander
door m’n gedachten
zoals de luie Leie
langs haar bochten glijdt

kom, loop met me mee
luister
naar m’n woorden
zoals een stamelende stilte
luchtige witruimtes laat

kom, loop met me mee
ik wil jou
in mijn melopee

zes

soms ben ik
nog steeds zes
dan schreeuw ik
onhoorbaar
veront-waardigd
laat dat kind
eens in haar waarde
of fluister
veron-gelijkt
geef haar eens gelijk